Home News Reviews Artist to watch Flashback Συνεντεύξεις Cinema Θέατρο-Χορός Εικαστικά Αρθρα Contact
ΘΕΑΤΡΟ
ΝΕΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΑΡΘΡΑ
 
     
  Νικόλαος Καραγκιαούρης  
" Κάποιοι τραγουδιστές επιλέγουν να έχουν έναν δάσκαλο σε όλη τους την πορεία, εμένα με βοηθάει να συγκρίνω και να επιλέγω τι ταιριάζει στη φωνητική μου προσωπικότητα, και αναλόγως να το απορρίπτω ή να το υιοθετώ."
 
 
16 Μάιος 2013
Νεκτάριος - Γεώργιος Κωνσταντινίδης
 
 
   















Για όσους παρακολουθούν όπερα το όνομα του Νικόλα Καραγκιαούρη είναι πιθανόν γνωστό. Πρόκειται για έναν από τους πιο ταλαντούχους βαρύτονους της εγχώριας μουσικής σκηνής με πολυάριθμες συμμετοχές σε παραγωγές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών σε έργα ρεπερτορίου όπως «Τραβιάτα», «Χένσελ και Γκρέτελ», «Μαγικός αυλός», «Κουρέας της Σεβίλης» και «Κάρμεν». Φέτος, κλέβει τις εντυπώσεις στο θέατρο «Παλλάς» στους επιβλητικούς «Δαίμονες», τη ροκ όπερα του Νίκου Καρβέλα, όπου υποδύεται τον Ιεροεξεταστή. Κοινό και ειδικοί έχουν εντυπωσιαστεί τόσο από την υποκριτική όσο και από τη φωνητική του δεινότητα. Το διαπιστώνει εύκολα κανείς από τα πρώτα λεπτά εμφάνισής του στη σκηνή. Ο ίδιος, σεμνός και αφοσιωμένος με προσήλωση σε αυτό που αγαπά, στην τέχνη του δηλαδή, μας αποκαλύπτει πτυχές του εαυτού του σε μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης…




Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Πάτρα. Δύσκολα χρόνια, λόγω των απαιτήσεων μίας μεγάλης οικογένειας, αλλά με πολύ αγάπη και ξέγνοιαστες στιγμές. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες που βιώναμε, όπως ο περισσότερος κόσμος, έχω να θυμάμαι και να παραδειγματίζομαι από τον αγώνα των γονιών μου να μας μεγαλώσουνε. Έχω να θυμάμαι και τους φίλους μου από το σχολείο, τη γειτονιά και τους προσκόπους, που με κάποιους διατηρώ ακόμα επαφές. Έχω τρία αδέρφια, και τώρα έχουμε πάρει ο καθένας τον δρόμο του, όμως είμαστε πολύ δεμένοι και αγαπημένοι.

Τι σας έκανε να αγαπήσετε τη μουσική;
Είχα κάποια ερεθίσματα από το τοπικό ραδιόφωνο της Πάτρας ειδικά τις πένθιμες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος. Εκεί άκουσα αυτό το είδος της όπερας και θέλησα να το ανακαλύψω. Παράλληλα με τα μαθήματα στο ωδείο, γράφτηκα στην πολυφωνική χορωδία της Πάτρας που ακόμα και σήμερα λειτουργεί υπό την διεύθυνση του Σταύρου Σολωμού. Εκεί έμαθα τα πρώτα φωνητικά «κόλπα» να το πω… μα όσον αφορά την απόδοση των κομματιών συνέβαλε ο παππούς που έχω το όνομα του, αφού όχι μόνο τραγουδούσε στις οικογενειακές συγκεντρώσεις, αλλά ερμήνευε ολόκληρες ιστορίες με τα τραγούδια της εποχής του.

Η όπερα πώς προέκυψε;
Με κέρδισε το γεγονός ότι πρόκειται για θέατρο με μουσική. Στο θέατρο στόχευα και ήθελα να γίνω ηθοποιός, χωρίς να ξέρω τον λόγο, όμως η μουσική μου βγήκε ευκολότερα αφού μελετούσα από μικρός βιολί και πιάνο. Αφοσιώθηκα στην τεχνική του τραγουδιού ξεχνώντας το θέατρο, μα στη συνέχεια κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι για έναν τραγουδιστή της όπερας να ερμηνεύει τους ρόλους με υποκριτική συναίσθηση.

Το σαράκι της υποκριτικής όμως δεν έχει σβήσει…άλλωστε καλή όπερα σημαίνει συνδυασμός υποκριτικής και φωνητικής δεξιότητας. Πώς προσεγγίζετε τους ρόλους σας;
Είναι όντως συνδυασμός θεάτρου και μουσικής η όπερα, γι’ αυτό και πρέπει να τονίσω την υποκριτική δεινότητα του τραγουδιστή της όπερας για να οδηγηθεί στην επιτυχία, μέγιστο παράδειγμα η Μαρία Κάλλας, που συνδύαζε υποκριτική και τραγούδι και γι’ αυτόν τον λόγο έμεινε στην ιστορία. Εμείς οι ηθοποιοί του μελοδράματος οφείλουμε να προσεγγίζουμε δραματουργικά τους ρόλους μας. Εγώ όποιον ρόλο μου εμπιστευτούν τον προσεγγίζω πρώτα δραματουργικά και κατόπιν μουσικά. Έτσι οποιεσδήποτε μουσικές δυσκολίες ξεπερνιούνται αφού έχω να κάνω πλέον με τον χαρακτήρα του ρόλου και όχι με μία δύσκολη μουσική φράση για παράδειγμα. Αυτή θα αντιμετωπιστεί από την τεχνική που μαθαίνω τόσα χρόνια σε συνδυασμό με την εμβάθυνση του ρόλου

Με ποιο τρόπο ασκείτε σώμα και φωνή; Απαιτεί καθημερινές θυσίες; Η διατροφή σας;
Πολύ σωστά το θέσατε!  Η καριέρα του τραγουδιστή της όπερας δεν περιορίζεται μόνο πάνω στη σκηνή, αλλά είναι ένας τρόπος ζωής. Η γυμναστική βοηθάει, όχι τα βάρη, αλλά η αερόβια και η δρομική κυρίως προπόνηση, αφού εξασκείται η αναπνοή, πράγμα απαραίτητο για κάθε τραγουδιστή. Η διατροφή πρέπει να είναι πλούσια σε βιταμίνες και γενικά υγιεινή χωρίς υπερβολές, αλλά αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ο ύπνος, και όχι τόσο οι πολλές ώρες ύπνου αλλά οι φυσιολογικές ώρες ύπνου. Σε κάποια θέατρα οι πρόβες ξεκινούν στις 10.00 το πρωί, που σημαίνει ξύπνημα στις 7.30. Άρα ύπνος το αργότερο στις 24.00. Το κάπνισμα εννοείται ότι αποφεύγεται, όπως και οι δυνατοί θόρυβοι για να προστατέψουμε τα εργαλεία της δουλειάς μας, τον λαιμό μας, τα αυτιά μας και γενικά όλο μας το σώμα. Είναι όλα αυτά κάποια ιδιαίτερη θυσία;

Οι γονείς σας συμπαραστάθηκαν στην απόφαση σας να ακολουθήσετε καλλιτεχνική σταδιοδρομία;
Είχαν τις ενστάσεις τους, και τις ανησυχίες τους, όπως κάθε γονείς, ειδικά σε αυτό το αντικείμενο που δεν το γνώριζε κανείς μας. Στάθηκαν όμως και στέκονται δίπλα μου όλα τα χρόνια των σπουδών μου και με βοήθησαν με κάθε τρόπο και γι αυτό τους ευχαριστώ. Ξέρετε δεν είναι τόσο τα υλικά αγαθά που τυχόν προσφέρουν, αλλά η διάθεση να βοηθήσουν με οποιοδήποτε μέσον, ακόμα και με έναν καλό λόγο στον αγώνα για καταξίωση των παιδιών τους.

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε στα πρώτα σας βήματα στο χώρο;
Μπορώ να πω ότι δεν συνάντησα ιδιαίτερες δυσκολίες, αφού από μόνος μου έχω βάλει ψηλά τον πήχη και παλεύω για το καλύτερο αποτέλεσμα. Αυτό που αντιμετωπίζω ακόμα και σήμερα είναι ότι η δουλειά ενός βαρυτόνου περιορίζεται στις παραστάσεις που οργανώνει η Εθνική Λυρική Σκηνή,  ή κάποια ορχήστρα των Αθηνών.
Πολλές επιλογές δεν υπάρχουν για το μεροκάματο, με αποτέλεσμα να στρέφομαι και σε άλλους τομείς, όπως το θέατρο πρόζας, ή το ψαλτήρι στην εκκλησία, ή η δημιουργία ομάδων όπερας με στόχο συναυλίες και κονσέρτα διαφόρων θεματικών παρουσιάσεων.
Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι έτσι υπάρχει η χαρά της δημιουργίας και της πολυπραγμοσύνης, αλλά μήπως ξεφεύγει ο στόχος στην προσπάθεια να ζήσεις από την τέχνη σου; Στην περίπτωση μου στόχος είναι το σανίδι των λυρικών θεάτρων.

Ποιους θεωρείτε δασκάλους σας;
Σαφώς η δασκάλα όπου αποφοίτησα από το ωδείο Αθηνών, η κ. Χαρά Σαβίνο. Όμως και πολλοί άλλοι με διδάξαν και έμαθα πλάι τους την τεχνική τραγουδιού. Ο Άρης Χριστοφέλλης που δίνεται με όλο του το είναι στους μαθητές του, η Birgit Nickl και η σοπράνο Δήμητρα Θεοδοσίου που με έναν ιδιαίτερο τρόπο αποκαλύπτουν μυστικά και λεπτομέρειες της ερμηνείας του κλασσικού τραγουδιού. Η Λαμπρινή Μπάτζιου, που της οφείλω τις αντοχές της φωνής μου, αλλά και ο Δημήτρης Καβράκος, που κοντά του έμαθα πειθαρχεία και συνεχή μελέτη του αντικειμένου. Από όλους πήρα κάτι που με βοήθησε. Κάποιοι τραγουδιστές επιλέγουν να έχουν έναν δάσκαλο σε όλη τους την πορεία, εμένα με βοηθάει να συγκρίνω και να επιλέγω τι ταιριάζει στη φωνητική μου προσωπικότητα, και αναλόγως να το απορρίπτω ή να το υιοθετώ.

Ξεχωριστός ρόλος-σταθμός στη μέχρι τώρα πορεία σας;
Ναι, ο ρόλος του Escamillo από την «Κάρμεν», και ο Giorgio Zermon από την «Τραβιάτα». Διότι αυτές οι παραγωγές ήσαν μιας ομάδας νέων τραγουδιστών, ετοιμάσαμε μόνοι μας τα έργα, τα στήσαμε και τα παίξαμε σε κάποια φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα. Αυτό με δυνάμωσε φωνητικά και ψυχικά. Πιστεύω όμως ότι και ο ρόλος του Ιεροεξεταστή θα είναι ρόλος σταθμός. Οι ιδιαίτερες φωνητικές απαιτήσεις με κάνουν να πρέπει να ανταπεξέρχομαι καθημερινά. Αυτό με δυναμώνει και με οδηγεί στο επόμενο βήμα.

Θέσατε ψηλά τον πήχη, επιλέγατε τις συνεργασίες σας με γνώμονα την ποιότητα, ποιο ήταν το κόστος;
Σίγουρα ο κίνδυνος να βρεθώ στο περιθώριο, μα τώρα με την οικονομική κρίση ό, τι γίνεται έχει μια ποιότητα, αφού το κοινό διαλέγει που θα αφήσει τα λεφτά του. Πρέπει να κυνηγούμε την ποιότητα και ως κοινό, αλλά και ως καλλιτέχνες, έτσι εξελίσσουμε τους καλλιτεχνικούς χαρακτήρες μας και συμβάλουμε στην ανάπτυξη της κοινωνίας.

Η όπερα είναι περιορισμένο είδος στην Ελλάδα. Ποια η εμπειρία σας στο εξωτερικό;
Στο εξωτερικό η όπερα είναι στη καθημερινή ζωή των πολιτών. Μιλάμε για χώρες της Ευρώπης, όπου κάθε πόλη έχει το δικό της λυρικό θέατρο που παίζονται έργα πρόζας, όπερα αλλά και μπαλέτο.  Στην Ελλάδα είναι όντως περιορισμένο είδος αφού δεν υπάρχει στην παράδοση μας. Αν και η όπερα είναι μια προσπάθεια αναβίωσης της αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας,  δεν ευδοκίμησε στην Ελλάδα αφού η χώρα μας εκείνο τον καιρό ήταν στα χέρια των Τούρκων. Εξελίχθηκε όμως στη κεντρική Ευρώπη και σήμερα γίνονται αξιόλογες προσπάθειες να γνωρίσουν οι νεοέλληνες αυτό το είδος. Πρωτοπόρα ανοίγματα της Λυρικής με την «όπερα της Βαλίτσας» σε θέατρα και μη σε όλη την Ελλάδα, πρόγραμμα σε σχολεία όλης της χώρας με σκοπό τα παιδιά να γνωρίσουν αυτό το είδος με τον «Κουρέα της Σεβίλλης» όπου συμμετέχω και εγώ, είναι κάποια από τα ανοίγματα που έχει κάνει το μοναδικό λυρικό θέατρο της Ελλάδας προς όλους τους πολίτες.

Σκέφτεστε να ξαναφύγετε;
Σε περίπτωση ανεύρεσης εργασίας, ναι, αλλά και για εκπαιδευτικούς λόγους θα έφευγα αφού μια καθημερινή τριβή σε ένα λυρικό θέατρο, με διαφορετικό ρεπερτόριο κάθε τόσο, καθιστά τον τραγουδιστή πιο έμπειρο να σταθεί σε δυσκολότερους ρόλους.

Έπρεπε να έρθουν οι «Δαίμονες» για να ακουστεί το όνομά σας στο ευρύ κοινό. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Προέκυψε από μία απλή ακρόαση. Όπως περνάω ακρόαση για κάθε δουλειά έτσι και εδώ ετοιμάστηκα και πήγα στην ακρόαση. Τραγούδησα μία άρια από όπερα, και είχα τη χαρά να με επιλέξουν και να μου εμπιστευτούν τον ρόλο του Ιεροεξεταστή.

Μιλήστε μου για τον ρόλο σας, την παράσταση και τη συνεργασία σας με τους Νίκο Καρβέλα και Γιάννη Κακλέα.
Ο Ιεροεξεταστής είναι μια μορφή του μεσαίωνα,  μιας εποχής που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Πνευματικός αρχηγός, εκπρόσωπος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας με εξουσία ακόμα και πάνω στην Βασίλισσα αφού το στέμμα υποτασσόταν στη τιάρα του Πάπα. Για να φυλάξει τις αρχές και αξίες της τότε εποχής, πολεμά καίει τις μάγισσες και κάθε αιρετικό στο όνομα του Θεού. Η παράσταση δίνει τέτοια στοιχεία, αφού στο πρώτο μέρος στο επεισόδιο του μεσαίωνα βλέπουμε τη σκληρότητα και τον φανατισμό της εποχής.
Η συνεργασία με τον Νίκο Καρβέλα και τον Γιάννη Κακλέα ήταν μία απόλαυση. Στήσαμε το έργο σε ένα πολύ ωραίο κλίμα όρεξης και δημιουργίας. Γίναμε μάρτυρες της γέννησης των νέων κομματιών που πλαισιώνουν τους «Δαίμονες 2013» από τον Νίκο Καρβέλα. Περιμένω τη σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα σε ένα κλασσικό έργο ρεπερτορίου όπερας, είμαι σίγουρος ότι θα δούμε πράγματα που δεν φανταζόμαστε.

Είχατε δει την πρώτη εκδοχή πριν χρόνια; Ποιες οι διαφορές;
Δεν είχα δει την πρώτη εκδοχή του έργου, ήμουν στην Πάτρα και πήγαινα σχολείο. Στο διαδίκτυο που είδα σκηνές, κατάλαβα ότι πρόκειται για μια παραγωγή σπουδαία για τα τότε δεδομένα.

Το κοινό ανταποκρίνεται θερμά. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η μεγάλη επιτυχία του έργου;
Οφείλεται στην επίμονη και πολύ σοβαρή δουλειά που έχει γίνει από όλους τους συντελεστές.  Όταν ο κάθε ένας είναι άριστος στον τομέα του τότε απολαμβάνουμε τέτοια αποτελέσματα. Σαφώς συμβάλει και το όνομα της Άννας Βίσση στην επιτυχία του έργου, αφού υπάρχει κοινό που της είναι πολύ πιστό.

Ποιοι είναι οι δικοί σας «δαίμονες»;
Ο μεγαλύτερος εχθρός μου είναι ο εαυτός μου, αυτός πολλές φορές μπορεί να με φρενάρει σε σημαντικά βήματα στη ζωή μου. Γενικά δεν φοβάμαι κανέναν εκτός από τον Θεό, ούτε φοβίες έχω. Δέχομαι τα πράγματα όπως είναι και ό, τι γίνεται, για καλό γίνεται, και αποδεικνύεται αργά ή γρήγορα, το πιστεύω.

Σε ποιά περίπτωση θα λέγατε όχι σε ένα σκηνοθέτη; πόσο ανοιχτός είστε στις προκλήσεις των ρόλων; ποιό είναι το πιο ακραίο πράγμα που θα δεχόσασταν να κάνετε στη σκηνή;
Γενικά δεν λέω όχι σε σκηνοθέτες, αρκεί οι απόψεις για το έργο να στηρίζονται κάπου, και να έχουν μια βάση. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις ίσως έκανα και ακραία πράγματα πάνω στη σκηνή, με δυσκολία μεν, αλλά θα τα έκανα. Ευτυχώς το ρεπερτόριο της όπερας περιορίζετε σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα και δεν υπάρχουν δυνατότητες για ακραίες παρουσιάσεις.

Έχετε ανάστημα δύο μέτρα και πέντε εκατοστά! Τελικά λειτουργεί ευεργετικά ή όχι στην ανεύρεση ρόλων;
Είναι υπέρ μου αυτή η εμφάνιση καθώς οι ρόλοι που έχουν γραφτεί για βαρύτονους είναι επιβλητικοί ως χαρακτήρες, αλλά και μοναχικοί. Δεν έχουν δηλαδή κάποιο ταίρι, είναι συνήθως βασιλιάς, πατέρας κτλ, δεν υπάρχει ερωτική σκηνή, τουλάχιστον σε γενικές γραμμές κι έτσι δε χτυπάει άσχημα στο μάτι η διαφορά ύψους.

Αν γυρίζατε το χρόνο πίσω ποια λάθη θα διορθώνατε;
Είναι άστοχο να γυρίζουμε στο παρελθόν για να αλλάξουμε κάτι που δεν γίνεται. Δεν θα διόρθωνα τίποτα, ακόμα και τα λάθη που έχω κάνει με έχουν οδηγήσει εδώ που είμαι τώρα.

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία;

Το να είσαι ευχαριστημένος με ό, τι έχεις, από υλικά αγαθά μέχρι ταλέντα που σου έχουν δοθεί από τον ουρανό. Να ξυπνάς το πρωί με χαμόγελο για ό, τι σου έχει χαριστεί, και να κοιμάσαι το βράδυ με καθαρή συνείδηση…και η απόλαυση και επικοινωνία με τη φύση και όλη της δημιουργίας που τόσο ηρεμεί το πνεύμα του ανθρώπου.

Ο έρωτας στη ζωή σας; Είστε ερωτευμένος αυτή την περίοδο; Είστε σε κάποια σχέση;
Ο έρωτας είναι τυφλός, δεν σε κάνει να βλέπεις καθαρά. Προτιμώ την αγάπη, την εκτίμηση και τον σεβασμό.

 
περισσότερα από Νεκτάριο - Γεώργιο Κωνσταντινίδη
 
 
    Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος
"Ξεκίνησα να ασχολούμαι με την υποκριτική από μικρή ηλικία, νομίζω σαν μια επιθυμία επιβράβευσης και επιβεβαίωσης, γιατί ήταν κάτι που γενικά συνειδητοποίησα αργότερα ότι μου έλλειπε."

13 Μάιος 2013
       
 
    Λευτέρης Βλάχος
"Το θέατρο μπήκε αναπάντεχα στην ζωή μου από κει που δεν το περίμενα, ήταν σαν ένας κεραυνοβόλος έρωτας"

10 Μάιος 2013
       
 
    Αμάντα Σοφιανοπούλου
"Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή νόμιζα ότι θέλω να γίνω σκηνοθέτης… έτσι πήγα και σε μία σχολή σκηνοθεσίας όπου παρέμεινα για πολύ λίγο… εκεί ανακάλυψα ότι άλλη είναι η πραγματική επιθυμία μου…"

26 Απρίλιος 2013
       
 
    Ιωάννα Ασημακοπούλου
"Επέλεξα το επάγγελμα αυτό γύρω στα 9 μου, βλέποντας μία παράσταση που με συγκλόνισε και με άφησε άυπνη για αρκετές μέρες"

22 Απρίλιος 2013
       
 
    Κλήμης Εμπέογλου
"Νομίζω πως μας λείπει αρκετά η τεχνική στην υποκριτική εκπαίδευση, γίνονται όμως πολλές προσπάθειες οι οποίες δυστυχώς δεν στηρίζονται κρατικά"

19 Απρίλιος 2013
       
 
    Κωνσταντίνος Ασπιώτης
"Μεγάλωσα με αγάπη από τους δικούς μου ανθρώπους, με την προσοχή, την φροντίδα, τις χαρές και τις στεναχώριες που είναι απαραίτητες για ένα παιδί."

02 Απρίλιος 2013
       
 
    Αλέξανδρος Κομπόγιωργας
"Επιδιώκω και κυνηγάω τον έρωτα! Το πρόβλημα μου είναι πάντα όταν αυτός τελειώσει …."

20 Φεβρουάριος 2013
       
 
    Κωνσταντίνος Καϊκής
"Χαίρομαι πολύ που η δουλειά μου είναι μια ομαδική δουλειά και έχει άμεση συναναστροφή με ανθρώπους."

15 Φεβρουάριος 2013
       
 
Προηγούμενη  1 2 3 4 5  Επόμενη
αρχείο συνεντεύξεων
 
 
  Αισθητά και Αισθητηριακά του Γλαυκώπ
16 Μάιος 2013
     
 
  Έκθεση φωτογραφίας «Under The Same Sky»
10 Μάιος 2013
     
 
  2η Έκθεση Φωτογραφίας Νότιας Αθήνας - «Φωτογραφία Δρόμου»
15 Απρίλιος 2013
     
 
  Geometry Ramble
08 Απρίλιος 2013
     
 
  Ίχνος
06 Μάρτιος 2013
     
 
περισσότερα
SEARCH
Copyright © 2007 - The Stereoworld team. All Rights Reserved