"Υπάρχουν πρακτικοί λόγοι που θα μας αναγκάσουν να πατήσουμε «pause» μετά από αυτό το album, αλλά ούτως ή άλλως θα χρειαζόμασταν χρόνο για να μην επαναληφθούμε."
04 Σεπτέμβριος 2008
John Citizen
Τους άκουσα πρώτη φορά στην Γιορτή της Μουσικής στην πλατεία Μαβίλη τον περασμένο Ιούνη κι ο ήχος τους πραγματικά με εντυπωσίασε. Μπαίνοντας στο προφίλ τους στο myspace (www.myspace.com/strangezero) η αρχική καλή εντύπωση όχι μόνο συνεχίστηκε, αλλά ενδυναμώθηκε περισσότερο. Πραγματικά, οι κ.κ. Γιάννης Βασιλάς και Στέλιος Φανουράκης (a.k.a. StrangeZero,) είναι ένα electronica/ambient/experimental μουσικό δίδυμο, με αρκετά πλούσιο δημιουργικό παρελθόν και εξαιρετικά υποσχόμενο μέλλον. Αυτό μπορείτε να το διαπιστώσετε και μόνοι σας στην επερχόμενη live εμφάνισή τους την Πέμπτη 11/09/2008 στο Gagarin 205, τη σκηνή του οποίου θα μοιραστούν μαζί με τους επίσης εξαιρετικούς Ekos Quartet και Mimosa's Dream.
Το σχήμα δημιουργείται το 1999 αλλά το πρώτο digital LP, το «Blue Trees, 7 miles» έρχεται το 2003. Που οφείλεται αυτή η «καθυστέρηση»;
Όλα αυτά τα χρόνια γράφαμε κανονικά, κάναμε studio παραγωγές, αλλά αρχικά τη μουσική μας την μοιράζαμε μεταξύ φίλων. Ώσπου το 2003, με την έκρηξη του «γρήγορου» internet και της ψηφιακής τεχνολογίας, ανακαλύψαμε το Jamendo (σ.σ. http://www.jamendo.com) που λειτουργεί σαν free digital δισκογραφική κι έτσι ήρθε και το πρώτο LP. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι μας πήρε αρκετό καιρό, αλλά από την άλλη, χρειαζόμασταν χρόνο για να «βρούμε» τον ήχο μας και να βγει κάτι καλό μέσα από τις δεκάδες ιδέες που είχαμε.
Και μετά από ένα ακόμη break, επανέρχεστε δριμύτεροι την τριετία 2006-2008 με άλλα τρία digital albums, ένα ανά χρονιά: το «Happens in a city» (LP) το 2006, το «Delusional Disorder» (LP) το 2007 και το «Walking into Zero» (EP) το 2008, all hosted by Jamendo, plus 3 συμμετοχές σε ελληνικές συλλογές της περσινής σεζόν (AudioBook 3, Silent Wonder & City Campers). Που αποδίδετε αυτόν τον «δημιουργικό οργασμό»;!!
Μέχρι το «Happens in a city» είχαμε «προβλήματα προσωπικότητας» αν θες, μας πήρε αρκετό καιρό πάλι μέχρι να καταλήξουμε στο πως ακριβώς θα βγει. Και μην ξεχνάς ότι έχουμε κι άλλες υποχρεώσεις στη ζωή μας, δεν κάνουμε μόνο μουσική. Οπότε αυτά τα χρονικά «κενά» είναι αναπόφευκτα, έτσι κι αλλιώς. Μετά το «Ηappens in a city» όμως, καθώς συνειδητοποιήσαμε ποιος ακριβώς είναι ο ήχος μας, τα υπόλοιπα ήρθαν εντελώς φυσιολογικά. Βρήκαμε ακριβώς αυτό που γουστάραμε κι έτσι γεννήθηκε το «Delusional Disorder», το οποίο κατά την άποψή μας, είναι το κορυφαίο μας album και το αγαπάμε σαν παιδί μας.
Το εξώφυλλό λοιπόν του album με τον μπέμπη αποδείχθηκε προφητικό και συμβολικό λοιπόν, έτσι;
Ναι, πραγματικά! Κι αυτό που έγινε με το συγκεκριμένο LP ήταν ασύλληπτο: μέσα σε 3 μήνες είχαμε 13.000 listens, 2.000 downloads, μας έπαιρναν τηλέφωνα από το Jamendo, δίναμε συνεντεύξεις, χρησιμοποιούσαν την μουσική μας σε ντοκιμαντέρ, τέτοια πράγματα… Και κάτι ανάλογο ελπίζουμε και θέλουμε να συμβεί και με το νέο μας LP το «The Neverlands».
Με πάτε από μόνοι σας στην επόμενη ερώτηση που ήθελα να σας κάνω: Λέτε στο site σας, ότι το «The Neverlands», το οποίο αναμένεται να βγει αρχές 2009, «θα είναι το τελευταίο digital LP που θα κυκλοφορήσει για αρκετό καιρό μετά». Ο λόγος;
Υπάρχουν πρακτικοί λόγοι που θα μας αναγκάσουν να πατήσουμε «pause» μετά από αυτό το album, αλλά ούτως ή άλλως θα χρειαζόμασταν χρόνο για να μην επαναληφθούμε. Ελπίζουμε το LP αυτό να είναι «η επιτομή» των StrangeZero και να ακουστεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Σ' αυτό ελπίζουμε να μας βοηθήσουν και οι φίλοι μας στο Jamendo διαδίδοντάς το.
Σχέδια για «κανονικό» CD υπάρχουν;
Δεν είναι αυτοσκοπός, για μας η μουσική δεν είναι προϊόν, δεν μας απασχολεί να την πουλήσουμε και δεν γι’ αυτό δεν το κυνηγάμε. Προτιμάμε να την ανεβάσουμε for free στο Jamendo (που το βλέπουμε σαν δισκογραφική anyway) και να την ακούσουν τελικά 20.000 άτομα παρά να πουλήσουμε 300, 400, 500 cd… Κι ένας άλλος λόγος, είναι ότι θέλουμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς ακριβώς, χωρίς να παρεμβαίνει κανείς. Τώρα, αν ερχόταν μια δισκογραφική και μας πρότεινε να κυκλοφορήσει το «The Neverlands» όπως είναι, δεν θα λέγαμε «όχι», εννοείται. Αλλά και πάλι όχι για τα φράγκα, αλλά για μας, για τη χαρά που αισθάνεται κάθε μουσικός όταν βλέπει την δουλειά του στην προθήκη ενός δισκοπωλείου. Μην ξεχνάς όμως ότι μέσω του Jamendo, μπορούν να μας ακούσουν άνθρωποι από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και το feedback που παίρνουμε όταν μας στέλνουν μηνύματα από όλο τον κόσμο, μας δημιουργεί ένα απίστευτο συναίσθημα, που δεν μπορείς να το χεις μέσω κανενός CD.
Καταλαβαίνω τι εννοείτε… Το συναίσθημα αυτό συγκρίνεται όμως με την αίσθηση των live; Έχετε κάνει 3 live εμφανίσεις μέχρι τώρα, στο Μικρό Μουσικό Θέατρο, στο Soul καθώς και στη Γιορτή της Μουσικής. Τις ευχαριστηθήκατε;
Πάρα πολύ, αλλά θέλουμε να κάνουμε κι ένα live τελείως διαφορετικό από τα άλλα.
Τι έχετε στο μυαλό σας;
Δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμο το πότε (σίγουρα όχι πριν το 2009) ή το που, αλλά θα σου δώσουμε μερικά hints: ετοιμάζουμε ένα σκηνικό στο οποίο θα είμαστε μόνοι μας και θα θυμίζει λίγο Future Sound of London, θα παίζουν visuals από πίσω που θα δένουν με τα κομμάτια και το κοινό δεν θα είναι όρθιο αλλά θα κάθεται σε καρέκλες, θα είναι σαν electronica θεατρική παράσταση.
Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον, να με ενημερώσετε, μην το ξεχάσετε!
Εννοείται John Citizen!
Όσον αφορά στις επιρροές σας, αυτές είναι αρκετές: από Aphex Twin και Kraftwerk, έως Moby και Depeche Mode. Υπάρχει όμως κάποιο συγκρότημα που σας έχει «χαράξει ανεξίτηλα»;
Αναμφίβολα, οι Future Sound of London και οι Solar Quest με τους οποίους έχω «τρελό σκάλωμα» (σ.σ. μιλάει ο Στέλιος)
Η ονομασία του σχήματος πως προέκυψε;
To «StrangeZero» προέκυψε για δύο λόγους: πρώτον, γιατί αναζητώντας την αιτία για οτιδήποτε, φτάνεις τελικά στην αρχή, στο «σημείο μηδέν». Και μετά αναρωτιέσαι τι υπάρχει πίσω από αυτό, πράγμα που από μόνο του, καθιστά «περίεργο» το «μηδέν». Ο δεύτερος λόγος είναι ότι από πάντα είχαμε μια ευαισθησία για τις «μειονότητες», τα «minorities», αυτούς που συνήθως τους αποκαλούν «zeros». Αλλά όταν αυτά τα «μηδενικά» είναι «περίεργα», τότε αποκτούν ταυτότητα, αποτελούν μια παράξενη οντότητα.
Μήπως τελικά είμαστε όλοι «zeros» πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη? Τι αίσθηση έχετε;
Ναι ίσως τελικά όλοι να είμαστε «zeros», απλά με διαφορετικό τρόπο. Και σίγουρα όλοι είμαστε «strange», όλοι έχουν κάτι το «παράξενο» πάνω τους, απλά δεν είναι το ίδιο. Αλλά από την άλλη, θα ήταν βαρετό αν ήμασταν όλοι ίδιοι.
"Πειραματίζομαι με ήχους, συνδυάζοντάς τους με εικόνες που έχω στο μυαλό μου, σαν φωτεινά όνειρα θα έλεγα και όλα μαζί τα συνδυάζω με τους στίχους, ώσπου σιγά – σιγά η μουσική γίνεται κάτι σαν «πρεσβευτής» των στίχων."
08 Ιούνιος 2010
Phil Shoenfelt
"Το μεγαλύτερο μέρος του κοινού μας ήταν ηρωινομανείς, strippers, αλκοολικοί, άλλοι μουσικοί και μέλη του RCP – του Αμερικανικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος."
28 Μάιος 2010
Θάνος Ανεστόπουλος "Πολλές φορές στην ανάγκη μου να εκφραστώ, δεν γράφω ούτε μιλάω, αλλά
εκφράζω το συναίσθημα μου ζωγραφίζοντας πάνω σε χαρτοπετσέτες, σε λογής
επιφάνειες ή ότι βρω εμπρός μου"
25 Μάιος 2010
“Αν στάξεις το μελάνι σε ένα χαρτί θα το δεις να εξαπλώνεται. Όλα δηλαδή
ξεκινούν απ’ την ίδια σταγόνα και στην συνέχεια εξαπλώνονται. Έχουν
όμοια ρίζα και πηγάζουν απ’ την ίδια ανάγκη. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η
μουσική έχει την μεγαλύτερη ελευθερία απ’ όλα”
23 Απρίλιος 2010
The Triffids "Στην πραγματικότητα δεν διαλυθήκαμε ποτέ επισήμως, απλώς αρχίσαμε να
ασχολούμαστε με άλλα πράγματα."
13 Απρίλιος 2010
Μέντα "Το χειροκρότημα ενός ενθουσιασμένου κοινού σε γεμάτο μαγαζί δεν
συγκρίνεται ως συγκίνηση με τίποτα άλλο."
23 Μάρτιος 2010
Fadeout "Το εμπορικό κομμάτι δεν μας ενδιέφερε καθόλου, όχι επειδή είμαστε μποέμ
καλλιτέχνες αλλά επειδή - απλά - δεν έχουμε αυταπάτες."
19 Μάρτιος 2010
