Βρισκόμαστε στον Αμερικάνικο Νότο την δεκαετία του 60 και οι φυλετικές διακρίσεις, καθώς και οι αγώνες για κοινωνικά δικαιώματα και ισότητα, είναι στα φόρτε τους. Η Skeeter, μια νεαρή και φιλόδοξη συγγραφέας, αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο με θέμα τις ιστορίες των μαύρων υπηρετριών των σπιτιών των πλούσιων λευκών οικογενειών του Νότου, οι οποίες παρόλο που μεγαλώνουν τα παιδιά των αφεντικών τους παραμελώντας τα δικά τους, δεν έχουν καν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν τις τουαλέτες των σπιτιών στα οποία δουλεύουν.

Να σας πω την αλήθεια, τα trailer του The Help δεν με είχαν εντυπωσιάσει, ο μόνος λόγος που η ταινία κέντρισε το ενδιαφέρον μου, ήταν το γεγονός ότι περιέχει τον πρώτο “μεγάλο” ρόλος της Emma Stone, την οποία και συμπαθώ πάρα πολύ, οπότε πήγα στην αίθουσα χωρίς να περιμένω μεγάλα πράγματα. Τελικά όμως η ταινία με εξέπληξε πολύ ευχάριστα!

Το δυνατό χαρτί του The Help είναι το καλογραμμένο σενάριο του, το οποίο αν και σχετικά ανάλαφρο, κατορθώνει όχι μόνο να περάσει αποτελεσματικά το μήνυμα της ταινίας, αλλά και να δημιουργήσει πολλά συναισθήματα στον θεατή: θα γελάσετε, θα εκνευριστείτε και αρκετές φορές, θα συγκινηθείτε! Καταφέρνει επίσης να κάνει μια πολύ καλή και πιστή αναπαράσταση της εποχής, αποφεύγοντας τους αναχρονισμούς στους διαλόγους και την συμπεριφορά των χαρακτήρων, πράγμα παραδόξως πολύ σπάνιο για ταινία εποχής!

Το δυνατότερο σημείο της ταινίας όμως, είναι οι ερμηνείες όλου του cast! Αν και η Emma Stone είναι το πρώτο όνομα στους τίτλους και πολύ καλή στο ρόλο της όπως πάντα, την παράσταση κλέβουν άνετα οι υπηρέτριες του τίτλου και συγκεκριμένα η Viola Davis και η ξεκαρδιστική Octavia Spencer. Η Viola Davis ειδικά, έχει τουλάχιστον την υποψηφιότητα για Oscar στο τσεπάκι της! Μπορεί ο ρόλος της θεωρητικά να είναι δεύτερος, αλλά αυτή και η ερμηνεία της είναι η κινητήρια δύναμη της ταινίας. Ξεχωρίζουν επίσης η Bryce Dallas-Howard, η οποία παίζει ίσως τον πιο μισητό κακό της χρονιάς και η Jessica Chastain (αυτό το όνομα θα το ακούτε πολύ συχνά μέσα στο 2012), στο ρόλο μιας αφελούς αλλά πολύ καλόκαρδης κυρίας του Νότου.

Όσον αφορά τα αρνητικά της ταινίας, υπήρχαν κάποια πραγματάκια στο σενάριο που δεν μου πολυάρεσαν, όπως ένα ρομάντζο για τη Skeeter το οποίο έμοιαζε πολύ ξεκάρφωτο και δεν κατέληξε πουθενά (μου μυρίζει παρέμβαση studio) και το γεγονός ότι ο χαρακτήρας της Bryce Dallas-Howard είναι τελείως μονοδιάστατος. Πιστεύω πως το μήνυμα της ταινίας θα περνούσε καλύτερα χωρίς έναν κεντρικό “κακό”.

Το The Help σίγουρα δεν είναι τόσο σοκαριστικό και βαρύ όπως οι κλασικές ταινίες με θέμα τον ρατσισμό, όπως το Ο Μισισιπής Φλέγεται, αλλά από την άλλη, δεν χρειάζεται να σοκάρει μια ταινία για να περάσει το μήνυμα της. Στο φινάλε, αξίζει να το δείτε και μόνο για την ερμηνεία της Viola Davis!