Τώρα που το καλοκαίρι είναι εδώ για τα καλά και όλοι θα έχετε ελεύθερο χρόνο από τις δουλειές σας ή τις σχολές σας, πολλοί από σας θα θελήσετε να δείτε κάποιες από τις ταινίες που σας “ξέφυγαν” το χειμώνα. Επειδή λοιπόν καταλαβαίνω ότι ο χρόνος όλων μας είναι πολύτιμος, αποφάσισα για φέτος να σας παρουσιάσω με 5 ταινίες που πιστεύω ότι πρέπει πάση θυσία να αποφύγετε! Οπότε αν δείτε σε κάποιο θερινό σινεμά, DVD-άδικο ή site κάποια από τις παρακάτω ταινίες, βάλτε το στα πόδια και μη κοιτάξετε πίσω!
Ghost Rider 2: Spirit Of Vengeance Το πρώτο Ghost Rider είναι μία από τις χειρότερες ταινίες comic όλων των εποχών και το sequel του αν και ελαφρώς καλύτερο, δυστυχώς δε βελτιώνει και πολύ τα πράματα. Τα προβλήματα της ταινίας είναι πολλά με κυριότερα το σενάριο που είναι επιεικώς απαράδεκτο και τη σκηνοθεσία του δίδυμου Neveldine / Taylor που κάνει τις σκηνές δράσης σχεδόν αδύνατο να παρακολουθηθούν, λόγω του πολύ γρήγορου μοντάζ και της συνεχής χρήσης κάμερας χειρός. Η Marvel έπρεπε να αφήσει τους Nevendline / Taylor να ξεσαλώσουν όπως έκαναν στα δύο Crank και το παρεξηγημένο Gamer και να μην τους αναγκάσει να κάνουν μια ταινία “ακατάλληλη κάτω των 13ων” η οποία είναι τόσο φτηνιάρικη και κακοφτιαγμένη που δεν έχει να σου πει απολύτως τίποτα. Πάντως ο Nic Cage δίνει πάλι ρεσιτάλ ψυχασθενικής ηθοποιίας σε κάποιες σκηνές, οπότε η ταινία έχει και ένα θετικό!
This Means War Ομολογώ ότι το concept του This Means War το βρήκα πολύ πρωτότυπο και έξυπνο: δύο “James Bond” ερωτεύονται την ίδια κοπέλα και ο καθένας προσπαθεί να τη κερδίσει σαμποτάροντας τις προσπάθειες του άλλου. Μόνο μια καλή ιδέα όμως δεν αρκεί για μια καλή ταινία, χρειάζεται και η σωστή εκτέλεση και εκεί είναι που το This Means War αποτυγχάνει παταγωδώς. Το κύριο πρόβλημα του είναι το γεγονός ότι όλοι οι πρωταγωνιστές είναι απλά αχώνευτοι! Οι δύο “ήρωες” το πρώτο πράγμα που κάνουν όταν μαθαίνουν ότι γουστάρουν την ίδια γκόμενα είναι να βάλουν κοριούς στο σπίτι της και να αναθέσουν στη μισή CIA να τη παρακολουθεί 24 ώρες το 24ωρο! Συγγνώμη αλλά αυτό δεν είναι ρομαντικό και χαριτωμένο, είναι stalking! Η Reese Witherspoon από την άλλη δεν μπορεί να αποφασίσει ποιον από τους δύο παιδαράδες που τη διεκδικούν γουστάρει περισσότερο και έτσι τους σέρνει και τους δύο από τη μύτη! Η κορυφαία φάση της ταινίας πάντως είναι στο τέλος όπου μετά από μια μεγάλη σκηνή δράσης, η ταινία έχει κατασκόπους άρα πρέπει να χει και μπιστολίδι και τρομοκράτες, οι ήρωες αποφασίζουν να δουν ποιον γουστάρει τελικά η Reese με τον εξής πολύ ρομαντικό τρόπο: καθώς τη πλησιάζει ένα εκτός ελέγχου αυτοκίνητο, στήνονται ο καθένας σε μία άκρη του δρόμου και περιμένουν να δουν σε ποιου την αγκαλιά θα πέσει! Our heroes ladies and gentlemen!
Haywire Το Haywire είναι μια προσπάθεια του Steven Soderbergh να φτιάξει μια πιο “κουλτουρέ” ταινία δράσης και μπορώ να πω ότι το πείραμα του ήταν μια μεγάλη αποτυχία. Το Haywire μπάζει από παντού: το σενάριο είναι το πιο κλισέ του είδους (hitman προδίδεται από τον εργοδότη του), η ταινία γενικά δεν έχει καθόλου suspense και μυστήριο καθώς το 90% της διαδραματίζεται σε flashbacks και από τη πρώτη στιγμή ξέρουμε ποιος πρόδωσε τη πρωταγωνίστρια και τέλος, οι σκηνές δράσης, με εξαίρεση τις μάχες σώμα με σώμα, είναι πολύ κακογυρισμένες και χωρίς καθόλου ένταση. Η πρωταγωνίστρια της ταινίας και πρώην πρωταθλήτρια του MMA, Gina Carano, αν και είναι πολύ πειστική όταν πλακώνει κόσμο στις φάπες, δεν έχει τα φόντα για πρωταγωνίστρια. Πάντως, όπως είπα και πριν, οι σκηνές μάχης σώμα με σώμα είναι πολύ ρεαλιστικές και καλογυρισμένες, αλλά είναι και πολύ λίγες και αρκετά σύντομες (παρεμπιπτόντως, η καλύτερη είναι στο πρώτο πεντάλεπτο της ταινίας) οπότε ψάξτε τις στο Youtube ή κάτι τέτοιο! Αν θέλετε να δείτε μια καλή “κουλτουρέ” ταινία δράσης πάντως, δείτε το περσινό Hanna!
Mirror, Mirror Ομολογώ πως ο μόνος λόγος που είδα το Mirror, Mirror ήταν το γεγονός ότι το trailer άρεσε στη σύζυγο ενός φίλου μου και πάνω – κάτω αναγκαστήκαμε να προσπαθήσουμε να το δούμε. Λέω προσπαθήσαμε γιατί δεν αντέξαμε μέχρι το τέλος! Το Mirror, Mirror προσπαθεί απεγνωσμένα να είναι μια ταινία για όλη την οικογένεια, αλλά το παρατραβάει το σχοινί, με αποτέλεσμα να καταλήξει μια ταινία που κανείς άνω των 5 δεν μπορεί να αντέξει ή να πάρει σοβαρά. Η Julia Roberts στο ρόλο της κακιάς βασίλισσας προσπαθεί όσο το δυνατόν περισσότερο να φανεί σκύλα και στρίγκλα, αλλά το πολύ family friendly σενάριο δεν της το επιτρέπει και στο τέλος καταλήγει να είναι μια καρικατούρα. Ο σκηνοθέτης Tarsem Singh, των The Cell και Immortals, χρησιμοποιεί το γνωστό μπαρόκ στυλ του στα σκηνικά και τα κοστούμια, το οποίο όμως έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι η παραγωγή ήταν φθηνή και είναι παραπάνω από προφανές το γεγονός ότι όλη η ταινία, μέχρι και οι σκηνές στο δάσος, είναι γυρισμένες σε κάποιο studio. Τέλος, αν η Julia Roberts και η Lily “Miss φρύδι” Collins είναι τα φαβορί για το τίτλο The fairest of them all του Βασιλείου, τότε δε θέλω να ξέρω πως είναι τα outsider! Δεν ξέρω αν το Snow White and The Huntsman είναι καλύτερο, αλλά είναι πολύ δύσκολο να είναι χειρότερο από αυτό το φιάσκο!
Project X Για να πω την αλήθεια δεν είμαι σίγουρος ότι το Project X πρέπει να θεωρείται ταινία. Οι ταινίες έχουν πλοκή και χαρακτήρες και μια ιστορία να πουν, το Project X δεν έχει τίποτα από αυτά. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από τη αρχή: το Project X υποτίθεται ότι είναι η πρώτη found footage (δηλαδή ταινία τύπου Blair Witch Project και Paranormal Activity) κωμωδία, με θέμα ένα πάρτι που βγαίνει τελείως εκτός ελέγχου. Οι 3 “πρωταγωνιστές” της ταινίας είναι απλά αχώνευτοι με έναν από αυτούς να ξεπερνάει σε επίπεδα αχωνεψιάς ακόμη και τον Joffrey από το Game Of Thrones. Από κει και μετά, αν και περνάνε κυριολεκτικά εκατοντάδες “άνθρωποι” από την οθόνη, μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: άνδρες που σκέφτονται μονίμως τη μαστούρα και το sex και γυναίκες που ψάχνουν ευκαιρία να πετάξουν τα ρούχα τους και να αρχίσουν τα λεσβιακά, γιατί οι σαραντάρηδες που γράψανε το σενάριο πιστεύουν ότι έτσι είναι η νεολαία σήμερα. Στην ουσία η ταινία είναι ένα δίωρο video clip, μόνο που η μουσική είναι τελείως χάλια. Το καλύτερο δε έρχεται στο τέλος, όπου αφού το πάρτι έχει καταλήξει στη καταστροφή της μισής γειτονιάς του πρωταγωνιστή και έχει χρεοκοπήσει την οικογένεια του, αυτός επιστρέφει θριαμβευτής στο σχολείο και όλοι τον συγχαίρονται για το awesome πάρτι του! Ναι παιδιά, κάψτε το σπίτι σας δεν πειράζει, αρκεί να σας πούνε cool οι συμμαθητές σας! Το μόνο θετικό που μπορώ να πω για το Project X, είναι ότι για found footage ταινία, τα πλάνα δεν ήταν ποτέ πολύ κουνημένα...
