Ο ήχος της χαμένης παιδικότητας από το μακρινό Brisbane
04 Απρίλιος 2012
Χρήστος Δουκάκης
Αν κάτσεις και σκεφτείς, υπήρχαν σίγουρα κάτι ατελείωτα καλοκαίρια, ίσως πια πολύ μακρινά, όπου όλα ήταν, ή τουλάχιστον τα έβλεπες, όμορφα… Το κύμα της θάλασσας, τα βλέμματα των κοριτσιών (ή αγοριών) απέναντι, η ζαλάδα από τον εκτυφλωτικό ήλιο, ακόμα και ο ήχος από το ‘ξαναμμένο’ τζιτζίκι. Αν πιέζεσαι πολύ, και δεν μπορείς να πετύχεις αυτό το ‘back to the past’, οι αυστραλοί Last Dinosaurs είναι εδώ για να σου ‘χτυπήσουν’ αυτήν την ένεση φρεσκάδας, και να σ’ επαναφέρουν στις προαναφερόμενες ανέμελες εποχές. Ακούγοντας το ντεμπούτο (In A Million Years) των συμπαθέστατων νεανίων από το Brisbane εκείνο που σε αρπάζει από τα μαλλιά είναι εκείνη η νεανική αυθάδεια που αποπνέει ο ήχος τους, με τα πλούσια μελωδικά hooks, τα κοφτά ριφ, καθώς και τα Καραϊβικής υφής σίνθις. Με εξαιρετικά ζυγισμένες κορυφώσεις ‘χρωματίζουν’ κατάλληλα κάθε τραγούδι τους, ενώ δεν φοβούνται να παίξουν απλή, καθαρόαιμη ποπ. Είναι και αυτό το ξερόμπιτο του Weekend με την αφοπλιστική μελωδική γραμμή και το επαναλαμβανόμενο ρεφρέν Do you really want it, που δεν λέει να ξεκολλήσει από το μυαλό, καθώς και το απόλυτο Used To Be Mine που λιώνει σαν καραμέλα βουτύρου, μονάχα στ’ αυτιά μας! Για εκείνα τα χαμένα, ανέμελα καλοκαίρια που ακούγαμε Field Mice…